| تبليغات | X |
این بار برای شما عزیزان کتاب فرشتگان و شیاطین را انتخاب کرده ام که می توانیم با هم بخوانیم و بیاموزیم .
فرشتگان و شياطين
تا مادامي كه روي زمين زندگي مي كنيم، چه بخواهيم چه نخواهيم، درگير يك جنگ
هستيم يك كشمكش پيوسته و دائمي بين خوبي و شرارت وجود دارد، بين اراده خدا و
اراده شرارت آميز شيطان، وقتي ما به دنياي مادي به چشم حقارت نگاه كنيم، غلبه
كردن بر اين كشمكش آسان است ولي ممكن است اين كشمكش در زندگي ايمانداران
اتفاق بيافتد.
۱۷ : يعقوب ۱
از جانب خدا فقط مواهب نيكو و كامل به ما مي رسد زيرا او آفريننده همه روشنايي هاست و
خدايي است تغيير ناپذير .
خدا تنها سرمنشا خوبي هاست. هر قدر بيشتر سعي كنيد كه خدا را بشناسيد،
بيشتر درك ميكنيد كه او چقدر خوب است. بطور همزمان ما درك مي كنيم كه يك
دشمن در اين ميان وجود دارد كه سعي مي كند خوبي هايي را كه خدا مي خواهد براي
ما انجام دهد، خراب كرده و از بين ببرد.
يوحنا ۱۰:۱۰
كار دزد اين است كه بدزدد، بكشد و نابود كند ؛ اما من آمد ه ام تا به شما حيات واقعي را به
فراواني عطا نمايم .
البته لازم است كه ما از نقشه هاي دشمن و نيز سلاحهايي كه براي جنگ با ما
استفاده مي كند آگاهي داشته باشيم.
۱۱ : دوم ق رنت يان ۲
دليل ديگري كه سبب مي شود اين شخص را ببخشم، اينست كه نبايد بگذاريم شيطان از اين
فرصت بهره برداري كند، چون همگي از حيله هاي او آگاهيم .
۹- ۸ : اول پطرس ۵
۸
هشيار و مراقب باشيد، زيرا دشمن شما، شيطان، همچون شيري گرسنه، غران به هر سومي گر دد تا طعمه اي بيابد و آن را ببلعد .
۹
پس در برابر حملا ت او، به خداوند تكيه كنيد و استو ار بايستيد بدانيد كه اين ز حمات فقطبه سراغ شما نيامد ه، بلكه مسيحيان در تمام دنيا با چنين مصائبي مواجه مي باشند .
كلام خدا به ما مي گويد كه هشيار و بيدار باشيم.
يك روش براي هشيار و بيدار بودن داشتن دانش درباره تفكرات دشمن، نقاط
ضعف آن، منشا آن و هدفش مي باشد.
اگر ما از اين دانش درباره شيطان و نقشه هايش برخوردار نباشيم، گمراه مي شويم
و حتي باور مي كنيم كه شرارت ناشي از شيطان از خدا منشا مي گير د.
سپس ترديد و ناباوري در فكر ما نفوذ مي كند و تصور مي كنيم كه خدا تنها منشا
خوبي ها نيست. همين امر باعث مي شود كه ما در زندگي روزمر ه مان مثل يك مسيحي،
به پيروزي دست پيدا نكنيم.
بنابراين آگاهي داشتن درباره اين موضوعات كه شيطان كيست، منشا او كجاست،
صاحب چه قدرتهاي است و تا چه حد دست نيافتني است، حائز اهميت مي باشد همچنين
شما بايد بدانيد كه از چه حقوق و امتيازاتي در مسيحيت برخورداريد
ادامه دارد ...
« ايشان را به مهارت هاي دست هاي خويش هدايت كرد »
( مزمور 78 : 72 )
وقتي به هنگام تصميم گيري ، در شك و ترديد هستي ، تمامي عقل خود را به روح القدس بسپار و درخواست كن كه همه درهاي ديگر را ببندد و تنها آن در را باز نگه دارد كه مطابق اراده اوست . در عين حال به زندگي عادي خود ادامه بده و وقتي آشكار شدن اراده او به تآخير مي افتد ، هرگز تصور نكن كه از اراده او خارج شده اي .
در حالي كه به رفتن ادامه مي دهي ، در طول راه درهاي بسته بسياري را خواهي ديد . اگر در اختيار تو بود حداقل يكي از آنها را مي گشودي . اما به راه خود ادامه بده و مطمئن باش كه خداوند مناسب ترين در را برايت باز گذاشته است . آن را باز كن و داخل شو ، در آنجا با فرصت هاي فراواني روبرو خواهي شد كه هرگز حتي فكرش را هم نمي كردي .
به پيش برو و مطمئن باش كه اين فرصت ها تو را به موفقيت هاي عالي خواهند رسانيد . خداوند بسياري اوقات ما را با شرايط زندگي هدايت مي نمايد . گاهي براي ما طوري به نظر مي رسد كه گويي راه كاملآ بسته است . كمي بعد ، اتفاق كوچكي رخ ميدهد كه شايد براي ديگران هيچ معني و اهميتي ندارد ، اما ، چشمان ايمان چيزهاي زيادي را در آنجا مي بيند.
اين وقايع اغلب به شكل هاي مختلفي به عنوان پاسخي براي دعاهاي ما تكرار مي شوند . آنها هرگز اتفاقاتي بي معني نيستند بلكه موقعيت هايي هستند ترتيب داده شده از سوي خدا براي هدايت ما به سوي هدف او .
اين تداركات مبارك الهي به تدريج زيادتر شده و بيشتر خواهند درخشيد ، مانند چراغ هاي يك شهر كه وقتي از ميان تاريكي به سرعت به آنها نزديك مي شويم درخشان تر به نظر مي آيند
--
پس همين فكر در شما باشد كه در مسيح عيسي نيز بود
« ... مانوح نمي دانست كه فرشته خداوند است * و مانوح به فرشته خداوند گفت نام تو چيست تا چون كلام تو واقع شود تو را اكرام نمائيم * فرشته خداوند وي را گفت چرا درباره اسم من سوال مي كني چون كه آن عجيب است * »
( داوران 13 : 16 – 18 )
مانوح فرشته خداوند را نشناخت و او را هم چون خود ساده انگاشته ، سوال هاي بي موردي كرد . اگر مي دانست آن كه با او سخن ميگويد خداوند متعال و قادر مطلق ، خالق آسمان و زمين است، به جاي سوال كردن مي بايست فروتن شده ، عبادت مي كرد و تماميت وجود خود را به او تقديم مي نمود و از اين فرصت مبارك به بهترين شكل بهره مي برد.
آيا درباره چيزهايي كه مربوط به خداي لايزال است پرسش هاي بي موردي به ذهنت مي آيند ؟ اگر فقط بداني كه نام او محبت است و اينكه « از او و به او و تا او همه چيز است » . ( روميان 11 : 36 )، همچنين اگر بداني كه او بهترينش را براي تو بهترين ، داده است ، بله ، اگر تا همين اندازه او را بشناسي و با ايماني ساده مانند كودكان او را به عنوان خالق و نجات دهنده خود كه هرگز اشتباه نمي كند بپذيري ، باور كن كه تو يكي از خوشبخت ترين آدم هاي روي زمين خواهي بود .
او را در كلامش بشناس ، اما فقط براي دوست داشتن و اطاعت كردن از او ، و خواهي ديد كه پرسش هاي بي جا ديگر نخواهي داشت . اين خداست كه نام تو را خواهد پرسيد و نام تو انسان است .
نام او عجيب است اما نام من و تو گناهكار ! پس در حضورش فروتن شو و با ايمان پاك و سعادتمند كودكانه او را به عنوان خداوند و منجي مقتدر خود بپذير.
« آيا به مخزن هاي برف داخل شده اي و خزينه هاي تگرك را مشاهده نموده اي ؟ »
( ايوب 38 : 22 )
تجربيات ما فرصتهاي گرانبهايي هستند . بسياري اوقات آنها براي ما مانع به نظر مي رسند ، اما چنان چه هر وضعيت دشوار را به عنوان وسيله اي بپذيريم كه خدا مخصوص ما برگزيده تا محبت عظيم خويش را به ما ثابت كند و آن را به طرزي عجيب ابراز نمايد ، آنگاه آنها منشاء بركات فراوان و ايجاد كننده قوتي وصف ناپذير در ما خواهند بود . آن گاه حقيقتا هر ابري به رنگين كمان مبدل خواهد شد و هر تپه خاكي كه مانع به نظر مي رسد به « كوه تبديل »
اگر به گذشته خود نگاهي بيفكنيم ، بسياري از ما متوجه خواهيم شد كه هرگاه پدر آسماني ما در نظر داشته تا بزرگترين بركات خود را به ما بدهد ، او از چنين موقعيت ها و فرصت هايي استفاده كرده كه براي ما سخت ترين و تلخ ترين آنها به نظر آمده است .
خدا گرانبهاترين الماس هاي خود را در بسته هايي زمخت قرار داده و غالبا توسط افراد ناشناس براي ما مي فرستد . اين الماس هاي بركات از ذخاير گنجينه پدر آسماني ما ، شاه شاهان دريافت مي شود و همچون هداياي عاشقانه از سوي محبوب ما ، به ما اهدا مي گردد.
آ . ب . سيمسون
* * *
در تاريكي به او اطمينان كن . او را حتي زماني نيز كه با مسائل غير قابل حل و وضعيت هايي غير قابل درك احاطه شده اي با يقين و ايماني شكست ناپذير برافراز .
مكدوف
« آيا به مخزن هاي برف داخل شده اي و خزينه هاي تگرك را مشاهده نموده اي ؟ »
( ايوب 38 : 22 )
تجربيات ما فرصتهاي گرانبهايي هستند . بسياري اوقات آنها براي ما مانع به نظر مي رسند ، اما چنان چه هر وضعيت دشوار را به عنوان وسيله اي بپذيريم كه خدا مخصوص ما برگزيده تا محبت عظيم خويش را به ما ثابت كند و آن را به طرزي عجيب ابراز نمايد ، آنگاه آنها منشاء بركات فراوان و ايجاد كننده قوتي وصف ناپذير در ما خواهند بود . آن گاه حقيقتا هر ابري به رنگين كمان مبدل خواهد شد و هر تپه خاكي كه مانع به نظر مي رسد به « كوه تبديل »
اگر به گذشته خود نگاهي بيفكنيم ، بسياري از ما متوجه خواهيم شد كه هرگاه پدر آسماني ما در نظر داشته تا بزرگترين بركات خود را به ما بدهد ، او از چنين موقعيت ها و فرصت هايي استفاده كرده كه براي ما سخت ترين و تلخ ترين آنها به نظر آمده است .
خدا گرنبهاترين الماس هاي خود را در بسته هايي زمخت قرار داده و غالبا توسط افراد ناشناس براي ما مي فرستد . اين الماس هاي بركات از ذخاير گنجينه پدر آسماني ما ، شاه شاهان دريافت مي شود و همچون هداياي عاشقانه از سوي محبوب ما ، به ما اهدا مي گردد.
آ . ب . سيمسون
* * *
در تاريكي به او اطمينان كن . او را حتي زماني نيز كه با مسائل غير قابل حل و وضعيت هايي غير قابل درك احاطه شده اي با يقين و ايماني شكست ناپذير برافراز .
مكدوف
( ناحوم 1 : 3 )
به ياد مي آورم زماني را كه نوجوان بودم و در مدرسه اي در دامنه كوهي بلند تحصيل مي كردم . يك روز روي قله آن كوه شاهد طوفاني بزرگ بودم كه به طرف جلگه پائين در حركت بود . آسمان سياه شد و زمين از غرش آن گويا مي لرزيد . فكر كردم افسوس از آن منظره زيبايي كه پيش از آن نگاه مرا به خود جلب كرده بود و ناگهان براي هميشه محو شد .
اما طوفان از جلگه عبور كرد و رفت . اگر روز بعد به آنجا بر مي گشتم و مي پرسيدم كه طوفان و رعد و برق ديروز كجا مي رفتند ؟ علف صحرا مي گفت « قسمتي از آن در من است » ، گل ها نيز مي گفتند « قسمتي از آنها در ماست » ميوه ها و تمامي كشتزار دشت نيز همان را مي گفتند .
آيا هيچ وقت دعا كرده اي كه مانند نجات دهنده محبوبت بشوي ؟ آيا براي ثمرات روح القدس اشتياق داشته اي ؟ و يا براي مهرباني ، حلم و محبت دعا كرده اي ؟ پس هرگز از آن تندبادهايي كه اكنون بر تو هجوم مي آورند ، نترس ! ...
در ميان همه آنها بركاتي نهفته است كه در آينده زندگيت را ثمربخش خواهند نمود .
هنري ورد بيچر
( ناحوم 1 : 3 )
به ياد مي آورم زماني را كه نوجوان بودم و در مدرسه اي در دامنه كوهي بلند تحصيل مي كردم . يك روز روي قله آن كوه شاهد طوفاني بزرگ بودم كه به طرف جلگه پائين در حركت بود . آسمان سياه شد و زمين از غرش آن گويا مي لرزيد . فكر كردم افسوس از آن منظره زيبايي كه پيش از آن نگاه مرا به خود جلب كرده بود و ناگهان براي هميشه محو شد .
اما طوفان از جلگه عبور كرد و رفت . اگر روز بعد به آنجا بر مي گشتم و مي پرسيدم كه طوفان و رعد و برق ديروز كجا مي رفتند ؟ علف صحرا مي گفت « قسمتي از آن در من است » ، گل ها نيز مي گفتند « قسمتي از آنها در ماست » ميوه ها و تمامي كشتزار دشت نيز همان را مي گفتند .
آيا هيچ وقت دعا كرده اي كه مانند نجات دهنده محبوبت بشوي ؟ آيا براي ثمرات روح القدس اشتياق داشته اي ؟ و يا براي مهرباني ، حلم و محبت دعا كرده اي ؟ پس هرگز از آن تندبادهايي كه اكنون بر تو هجوم مي آورند ، نترس ! ...
در ميان همه آنها بركاتي نهفته است كه در آينده زندگيت را ثمربخش خواهند نمود .
هنري ورد بيچر
« زيرا كه ما به واسطه روح از ايمان مترقب اميد عدالت هستيم »
( غلاطيان 5 : 5 )
گاهي اوقات همه چيز برايم خيلي تاريك به نظر مي رسد ، آن قدر تاريك كه مجبور مي شوم براي پرتو اميدي انتظار بكشم ، گرچه حتي منتظر ماندن با اميد نيز به حد كافي مشكل است . ( امثال 13 : 12 ) در انتظار اميد ماندن ام هيچ نشانه اميدي نديدن ، ياس را كنار زدن و خيره شدن به افق تاريك در آسمان ، دائم نگاه كردن، به اميد اين كه بالاخره ستاره ايي در آنجا ديده شود ، داشتن خلاء در دل و رد كردن هر چيز كم ارزشي كه مي خواهد آن خلاء را پر نمايد ، اين بزرگترين نوع صبر و تحمل در دنيا است. اين چنين بود صبر ايوب در مصيبت هاي سخت خويش و براي ابراهيم زماني كه به بالاي كوه موريا رسيد ، براي موسي در بيابان مديان و براي پسر خدا در باغ جتسيماني .
تحمل كردن به اين معني كه ناديده را ديدن ، دشوارترين شكل صبر است كه مي داند چگونه استقامت كند . اين يعني منتظر ماندن براي اميد . خداوند عيسي ، تو تحمل كردن را زيبايي بخشيدي ، تو صبر را الهي گردانيدي ، تو به ما ياد دادي كه اراده خدا را فقط به خاطر اينكه اراده اوست ، بپذيريم . تو نشان دادي كه در جامي كه به ما تقديم شده است گرچه چيزي به غير از مشقت و رنج نمي بينيم مجبور هستيم آن را رد نكنيم و بنوشيم ، با يقين به اين كه پدر آسماني ما خيلي بيشتر از آن چه كه ما ديده ايم مي بيند.
خداوندا ، قوت الهي خود را كه در جتسيماني نمايان شد به من عطا كن ، قوتي براي انتظار كشيدن براي ستاره اميد، آن هنگام كه افق زندگيم تيره و تار است .
به من قوتي را عطا كن تا وقتي شادي زندگيم ناگهان از من برداشته مي شود بتوانم بايستم و بگويم ، « چشمان پدر آسمانيم هنوز هم آن روي ديگر درخشان را مي بيند ». من تنها زماني به مرتبه عالي اقتدار بايد رسيده باشم كه بتوانم در وضعيت نااميد كننده با اميد انتظار بكشم .
ژئو متيسن
« عيسي در جواب وي گفت آن چه من مي كنم الان تو نمي داني لكن بعد خواهي فهميد »
( يوحنا 13 : 7 )
در اين دنيا ما به طور خيلي مبهم شاهد طرز برخورد، نقشه ها و كارهاي انجام نشده خدا هستيم . اما روزي در خانه جاوداني او آنها را در زيبايي و هماهنگي كامل خواهيم ديد . به لبنان برو ، در روزگار بزرگترين پادشاه اسرائيل ، سروهاي آزاد و صنوبرهاي بلند قامت و زيبا را كه در برابر بادهاي شديد شمالي ايستادگي مي كردند تماشا كن . تابستان شادي را براي آنها مي آورد، شب ها آرامش و شبنم را . پرندگان بر روي شاخه هاي آنها لانه مي ساختند و رهگذران خسته در سايه آنها استراحت مي كردند . اما روزي آنها محكوم به اره شدن گشتند ، شاخه ها قطع شدند ، لانه ها از بين رفتند و آن درختان خوش منظر بر زمين غلطيدند.
و ما با ديدن اين ويراني شايد وسوسه مي شويم كه فرياد بزنيم و همه درختان ديگر را به ياري بطلبيم تا با ما براي اين ويراني عظيم مرثيه سرائي كنند.
اما يك لحظه صبر كن و به دنبال بندگان حورام پادشاه لبنان برو كه اين درختان بريده شده را بار كرده به سواحل آبي مديترانه منتقل مي كنند تا در آنجا آنها را شكل داده ، صيقل دهند و به وسيله آنها خانه خدا، قدس الاقداس او را بنا نمايند.
بله ، آن درختان در معبد الهي با جلال و شكوه پا برجا هستند « جلال آخر اين خانه از جلال نخستين اش عظيم تر خواهد بود .» ( حجي 2 : 9 )
زندگي بسياري از ما نيز مانند اين درختان سرو و صنوبر با اره هاي بدبختي و غم متلاشي شده اند ، و ما در اين وضعيت هيچ نقشه الهي را نمي بينيم ، رفتار او براي ما مبهم و غير قابل درك بوده است اما او هميشه يك هدف بسيار عالي داشته است . تا آنها را در اورشليم سماوي به عنوان ستون هاي جاوداني بكار برد و با دست هاي خويش تاج جلال و پادشاهي را به آنها عطا نمايد.
مكدوف
--
پس همين فكر در شما باشد كه در مسيح عيسي نيز بود
« آنگاه به كلام او ايمان آوردند و حمد او سرائيدند * لكن اعمال او را بزودي فراموش كردند و مشورت او را انتظار نكشيدند* بلكه شهوت پرستي نمودند در باديه خدا را امتحان كردند در هامون* و مسئلت ايشان را بديشان داد، ليكن لاغري به جان هاي ايشان فرستاد*
( مزمور 106 : 12 – 15 )
درباره موسي مي خوانيم كه « چون آن ناديده را بديد استوار ماند » ( عبرانيان 11 : 27 ). اما درباره قوم اسرائيل كه همراهش بودند درست عكس آن نوشته شده است . آنها تا زماني كه شرايط مساعد بود تحمل مي كردند و به جاي اعتماد به خداي ابدي ، قادر مطلق و ناديدني با چيزهاي احساسي و ظاهري رانده مي شدند .
در آيه فوق مي خوانيم « آنگاه به كلام او ايمان آوردند » به اين معني كه قوم اسرائيل در بي ايماني ماند تا زماني كه كارهاي او را ديد . آنها هنگامي كه به كناره درياي سرخ رسيدند واقعآ شك كردند. اما ، وقتي خدا دريا را شكافت و قوم در خشكي به آن سوي ساحل رسيدند و اجساد دشمنانشان را در پشت سر خود ديدند ، در آن موقع بود كه ايمان آوردند . ايمان آنها شرطي بود يعني وابسته به اوضاع و احوال بود . ايمان اين چنيني هرگز خواست خدا نيست .
خدا مي گويد « ايمان بياور تا ببيني » . عيسي به مرتا گفت : « آيا به تو نگفتم اگر ايمان بياوري جلال خدا را خواهي ديد ؟ » ( يوحنا 11 : 40 ). ايمان تو چگونه است ؟ آيا وابسته به شرايط است يا فوق از آنهاست ؟
--
پس همين فكر در شما باشد كه در مسيح عيسي نيز بود
