« ... مانوح نمي دانست كه فرشته خداوند است * و مانوح به فرشته خداوند گفت نام تو چيست تا چون كلام تو واقع شود تو را اكرام نمائيم * فرشته خداوند وي را گفت چرا درباره اسم من سوال مي كني چون كه آن عجيب است * » 

 ( داوران 13 : 16 – 18 )

     مانوح فرشته خداوند را نشناخت و او را هم چون خود ساده انگاشته ، سوال هاي بي موردي كرد . اگر مي دانست آن كه با او سخن ميگويد خداوند متعال و قادر مطلق ، خالق آسمان و زمين است، به جاي سوال كردن مي بايست فروتن شده ، عبادت مي كرد و تماميت وجود خود را به او تقديم مي نمود و از اين فرصت مبارك به بهترين شكل بهره مي برد.

    آيا درباره چيزهايي كه مربوط به خداي لايزال است پرسش هاي بي موردي به ذهنت مي آيند ؟ اگر فقط بداني كه نام او محبت است و اينكه « از او و به او و تا او همه چيز است » . ( روميان 11 : 36 )،      همچنين اگر بداني كه او بهترينش را براي تو بهترين ، داده است ، بله ، اگر تا همين اندازه او را بشناسي و با ايماني ساده مانند كودكان او را به عنوان خالق و نجات دهنده خود كه هرگز اشتباه نمي كند بپذيري ، باور كن كه تو يكي از خوشبخت ترين آدم هاي روي زمين خواهي بود .

     او را در كلامش بشناس ، اما فقط براي دوست داشتن و اطاعت كردن از او ، و خواهي ديد كه پرسش هاي بي جا ديگر نخواهي داشت . اين خداست كه نام تو را خواهد پرسيد و نام تو انسان است .